Mijn verhaal

Ik ben Michelle, 24 jaar oud en ik woon in Huizen.

ik een jaar of 8 oud was ging ik met mijn ouders in het winkelcentrum van Amsterdam Zuid-Oost mijn Winnie de Pooh vriendenboekje kopen. Toen die eenmaal in de pocket was en we naar buiten kwamen keken er veel mensen naar boven. Dat bleek het dak van de bank. Hier kwam een man uit en deze werd al snel aangehouden door een paar grote kale politiemannen. Toen wist ik het. Zo’n grote kale politieagent wilde ik ook worden! Dit bleef ik houden, al heb ik dat kale wel laten varen in de loop der jaren.

Nadat ik op mijn 15e klaar was met mijn middelbare school was ik nog te jong voor de politieacademie, dus moest ik een tussenopleiding gaan doen. Dit werd maatschappelijk werk, want dat was de enige opleiding toen die een verbinding had met de politie. Je kreeg het laatste jaar van die opleiding een stageplaats bij de, toen nog, politieregio Utrecht en er kwam een agent strafrecht lessen geven. Dit zou een goede ingang bij de politie zijn. In 2010, leerjaar twee, nam ik het heft in eigen hand en ging ik voor een stageplaats bij de politie Gooi- en Vechtstreek. Ik begon nauwelijks  nog naar school te gaan, want werken was veel leuker en ik leerde tijdens stage veel meer! Ik keek daar mijn ogen uit. Daarna kwam ik bij het beloofde politieregio Utrecht uit. Ik heb hier een prachtige tijd gehad en ik mocht daar nog veel meer van het politiewerk proeven. Ik solliciteerde naar de functie tot hoofdagent en na diverse rondes en zenuwslopende maanden was ik aangenomen!

Om wat tijd te overbruggen werd ik aangenomen op mijn oude stagebureau ter ondersteuning en daarna mocht ik ook nog eens aan de slag bij de meldkamer tot de opleiding startte. In januari 2013 was het eindelijk zo ver en mocht ik beginnen. Ik kwam terecht op de politieacademie van Den Haag en kreeg mijn werkplaats in Utrecht Noord. Sinds 2010 was het altijd hetzelfde, hoe meer ik kon werken, hoe beter! Alleen na een tijd begon mijn gezondheid te veranderen en volgens mij moet hier mijn MS zijn begonnen. Meer over hoe het begon lees je hier. Deze diagnose kwam pas in mei afgelopen jaar.

Tijdens mijn beëdiging bij de politie

Ik ben uiteindelijk volledig afgekeurd geraakt in 2015, iets wat ik erg jammer vond.  Ik  had verwacht tot mijn pensioen bij de politie te blijven. Ik hou mezelf graag bezig met het boeddhisme en ik ga hierom met enige regelmaat naar Yeunten Ling. Een plek voor het Tibetaans Boeddhisme in België. Hier kwam ik altijd tot rust, een plek middenin een bosrijke omgeving, waar je even helemaal aan niets hoeft te denken. Een tegenhanger is/was leuke concerten bezoeken, van Elvis tributes tot Guns N’ Roses. Ook ging ik graag met de motor weg, maar deze heb ik moeten verkopen en het CBR was het met me eens; dit kan niet meer.

Mijn oude motor

 

Jammer genoeg gaan dit soort dingen steeds lastiger. Een concert is eigenlijk al niet meer uit te zitten en zelfs in België is het erg zwaar om nog zelfredzaam te zijn, waardoor ik ook daar hulp nodig heb. Ik woon op mezelf, alleen, samen met mijn kat Tyson. Mijn woning is aangepast, zodat het met de rolstoel wat beter te doen is en ook mijn badkamer is aangepast zodat ik zittend kan douchen. Zelfs met deze aanpassingen is het nog lastig. Ik krijg hulp in de huishouding, want zelf gaat dit niet. Op de meeste dagen is het kiezen tussen douchen of koken. Ik doe mijn best om naar de sportschool te gaan, maar bij ook maar iets te veel beweging (wat al mis gaat bij groente snijden in de keuken, zie filmpje onderaan de pagina) krijg ik last van spasmes. Als ik te ver ga kunnen die gerust een week aanhouden. Ik moet veel leuks afzeggen en dit gebeurt steeds vaker, doordat  ik steeds meer achteruit ga. Zelfs als ik de dagen ervoor volledige rust pak is dit steeds lastiger. Ik heb nog enorm veel wat ik wil doen en bereiken. Ik ben nog te jong om niet te kunnen werken en ook privé heb ik nog heel veel doelen. Wetende en voelende dat ik snel achteruit ga maakt het zo belangrijk voor mij om deze stamceltherapie te ondergaan en ik hoop dat je mij kan helpen om dit doel te realiseren!

Mijn poes Tyson

 

Een reactie plaatsen